Dem

Yağmalarım anılar,
Dostluklar, kalıntılar,
İzlerini küçük insanların…
Yağlarım bir güzel Ney’imi.
Gaz lambamın içinden süzülen
Sıcaklığın Ney’i yumuşatmasıyla
Üflerim
Ölümlü, boğuk, nemli nefesimle
İçine Ney’in.
Ney olur, kaybolurum
Parmaklarımın boğumlarında.
Delikler ıslanır,
Islak—
Nefes değil,
Demdir…

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s